Hoe werkt suikerverslaving?

Suikerverslaving

Snacks en vooral koolhydraatrijke en suikerrijke producten werken in op het beloningssysteem van je hersenen. Dat zorgt ervoor dat je er steeds meer van wil. Hoe werkt een suikerverslaving?

Suikerverslaving?

Weetje: als voedsel zoeter is dan gewone suiker (fructose), gaat je verzadigingssysteem uit zodat je door blijft eten. Heel vroeger had dit zijn nut. Toen was het vaak onzeker of we de volgende dag wel genoeg eten zouden kunnen jagen of verzamelen om ons van de nodige energie te voorzien. Je had misschien één keer per jaar het geluk om een honingraat tegen te komen.

Tegenwoordig eten de meeste mensen vaker per dag supermarktproducten met glucose-fructosestroop waardoor dus eigenlijk continu je verzadiging wordt uitgezet. Dus: hunkeren naar energierijk voedsel is net als seks een oerdrift, die gericht is op het overleven van de mensheid. We zijn eigenlijk gewoon zo voorgeprogrammeerd!

Het effect van suiker op je hormoonhuishouding

Suiker saboteert op verschillende manieren je hormoonhuishouding, namelijk:
Suiker activeert het hormoon insuline. 
De functie van insuline is de suiker uit je bloed (glucose) naar je cellen transporteren. De glucose kan daar dan als brandstof dienen voor de cel. Maar suiker die je niet direct verbrandt, wordt in de lever omgezet in vet en vervolgens opgeslagen in je vetopslag. Zolang er insuline in je bloed zit weten je hersenen dat er voldoende brandstof aanwezig is. Er is dus geen noodzaak om energie uit je vetopslag te halen. Zo heeft suiker dus een remmende werking op je vetverbranding en het stimuleert het opslaan van vet.

Insulineresistent

Elke keer als je suiker eet maakt je alvleesklier insuline aan. Als dat vaak en veel gebeurt word je op den duur ongevoelig voor insuline. Dat noemen we insulineresistent.

Leptine is het hormoon dat je vetcellen aanmaken om aan je hersenen te vertellen dat je verzadigd bent. 
Vooral de fructose blokkeert de aanmaak van leptine, hierdoor bereikt het gevoel dat je verzadigd bent je hersenen niet. Insulineresistentie gaat op den duur altijd gepaard met leptineresistentie. Je hersenen blijven om eten vragen en je wordt onverzadigbaar. Wanneer dit aan de hand is heeft het niks meer met wilskracht te maken. Je fysiologie heeft het overgenomen en je hebt onstilbare trek omdat de hersenen in de veronderstelling zijn dat er een energietekort is. Omdat de belangrijkste taak van je hersenen is om je te laten overleven, zorgen ze ervoor dat je móet eten.

Hongerhormoon

Ghreline is de tegenhanger van leptine, het wordt ook wel het hongerhormoon genoemd. Dit hormoon wordt door de maagwand aangemaakt als de maag leeg is en stuurt een signaal naar je hersenen waardoor je honger krijgt. Als leptine dus niet meer werkt, dan blijft ghreline actief en blijven je hersenen denken dat je maag leeg is.

Dopamine is een neurotransmitter, een hormoonachtige stof die ervoor zorgt dat je hersencellen met elkaar communiceren. Dit speelt een belangrijke rol in het beloningssysteem van je hersenen. Suiker veroorzaakt een flinke dopamine-boost in je hersenen en dat zorgt voor een kort gevoel van genot, Dit effect is vergelijkbaar met het effect dat drugs en alle andere verslavende middelen en gedragingen in je hersenen hebben! Niet zo gek dus hè, die suikerverslaving.

Je ziet: er zijn redenen genoeg om eens na te denken over jouw suikerinname omdat het best veel hormonen kan ontregelen, waardoor je dus niet afvalt. En je wordt er ook moe van… In het volgende blog krijg je wat tips om met je suikerverslaving om te gaan.